پیوندها

خیلی حس خوبیه که پیوند کسی بشی،یجور حس تعلق به همراه میاره برای آدم. یجورایی دفتر زندگی رو ضخیم تر میکنه.یجورایی یکی هست که بهش فکر کنی و موقع نوشتن از خودت بپرسی "الان اینجور بنویسم بیشتر خوشش میاد یا فلان جمله رو بکار ببرم!؟"
حالا این رو تعمیم بدید به زندگی،یکی باشه که همه کارهاش برای تو باشه،نوع پوشش،نوع آرایشش،نوع غذا درست کردنش و همه نوع های دیگش، حتی اخلاق و خصوصیات ذاتیش رو!
بالطبع تو هم تغییر میکنی برای خواسته های اون.
این رو بهش میگن عشق،و هرگونه علاقه غیراز این در دسته دوست داشتن هاست.مثل همین دوست داشتن های آدم های امروزی،حتی در بین زوجین!واقعا انتظاری هم نیست از آدم ها، آخرش همه حتی آتئیست های محترم به این میرسن که هیچ کسی مثل خدا نمیتونه عاشق باشه!
عاشق میشه خدا ماهم میشیم العبد...

پ.ن:برای خودم جالب بود که بالاخره اینجا داستان ننوشتم!